Lieve Isabel, lieve allemaal,

Een berichtje vanuit Cape Coast, waar we net terug zijn van een tripje naar het Kakum National Park en Hans Cottage. Helaas viel het beide wat tegen, erg toeristisch en het stelde minder voor dan verwacht. Daarbij werd Gerard nog ziek, waardoor hij niet de touwbruggen in het park beklommen heeft. Wel staat Nicole nog op de foto met een krokodil in Hans Cottage (krokodillenvijver). Nu ligt Gerard in bed, hopelijk knapt hij snel op.

Ja, en dan morgen weer terug naar huis, waar we onze laatste 3 dagen kunnen volbrengen en dan vliegen we donderdagavond weer naar huis. Als we het daar in het weeshuis over hebben, kijken ze al verdrietig bij het idee van afscheid nemen. Ze zeggen dat ze ons erg zullen missen, we betekenen waarschijnlijk veel voor ze. Ons afscheidsfeestje bestaat uit pannenkoeken, waar ze gek op zijn, cola en koekjes. We eten met z'n allen en donderdagochtend komen ze ons bij ons huisje uitzwaaien, als we met de trotro vertrekken. Dat zal best wel emotioneel worden... Gek idee dat je ze waarschijnlijk nooit meer zult zien.

We hadden trouwens donderdag nog getrakteerd op sneetjes brood met geboortemuisjes, die we vanuit Nederland hadden meegenomen, voor als er een baby geboren zou worden. Dit was niet het geval, maar we vonden het leuk om onze traditie te vertellen en het hun te laten proeven. Sommigen vonden het eerst heel vies, maar aten het uiteindelijk toch op, als ze aan de smaak gewend waren. Het was in ieder geval een groot succes, zowel thuis als in het weeshuis.

Donderdag zijn Nicole en Desiree ook weer heel creabea bezig geweest, met het maken van armbandjes. Grappig dat wat je ook maakt, iedereen wil hebben, thuis en in het weeshuis. Zoals de baby van 3 maanden, tot een oud omaatje, die het armbandje in de kleuren van ghana wilde hebben: 'red, gold, green'.

Voor maandag hebben we weer een ander knutselwerkje bedacht met vouwblaadjes en plakstiften. Dat zal wel weer het nodige duw- en trekwerk worden om de scharen en de plakstiften, maar we wagen ons er maar aan. Ze vinden knutselen erg leuk, maar je merkt dat ze het weinig doen. Onze knutsel- en cadeautjestas is dan ook bijna helemaal leeg, alles wat we over hebben laten we bij hun achter. Het tennisracket en de vlieger waren trouwens ook een groot succes. De kleintjes mochten niet naar het veld, omdat je dan de weg over moet steken, maar toen ze op een gegeven moment de vlieger in de lucht zagen waren ze niet meer te houden.

Ach, en wat zo zielig was, toen we de kinderen donderdagmiddag weer zagen, bleken er bij 3 kinderen hun haren afgeschoren te zijn. Dit vanwege een schimmel. Het zag er zo zielig uit...

Wat ook eigenlijk raar (en vies) is, is dat de kinderen na het badderen 's ochtends ' schone' kleren aankrijgen, maar als ze 's avonds weer gebadderd hebben, moeten ze diezelfde kleren weer aan om in te slapen. 's Morgens zijn er ook velen die zich nat geplast hebben...

Heel iets anders is, is dat je hier heel veel afgedankte, vooral van aannemers, busjes uit Duitsland en Nederland rond ziet rijden, met hun logo er nog op.

Het gebied is hier trouwens heuvelachtig, groen en mooi. Dat hadden we nog niet eerder vermeld. Vrijdag hebben we voor het eerst een hele dag miezerregen gehad, jammer van ons weekendje. Verder nagenoeg alleen maar droog en bewolkt.

Ja, en dan woensdag/donderdagochtend het echte afscheid. We zullen ze missen en we hopen dat het allemaal goed met ze blijft gaan, we sluiten ze in ons hart en zijn een mooie ervaring rijker. Zeker geen spijt, jammer alleen dat Isabel er niet de hele tijd bij was.

Lieve Isabel, lieve zus, toch kunnen we veel met je delen, je kent het reilen en zeilen hier, dus dat is heel fijn. Je hebt er aan deelgenomen, als was het niet heel lang, maar jij bent ook een hele ervaring rijker, mede door het zorgen voor jezelf, zo zonder ons. Je doet het fantastisch, we zijn trots op je. Maar wat is het fijn als we elkaar vrijdagochtend weer in de armen kunnen sluiten! Dikke kus en knuffel van papa, mama en Nicole.

Lieve allemaal, waarschijnlijk donderdag nog een laatste berichtje vanuit Accra.

Liefs, Gerard, Desiree en Nicole.